4 Niedziela Adwentu - rozważania ks, Radosława Rychlika PDF Drukuj Email
niedziela, 22 grudnia 2013 00:12

Jakże często nam brakuje takiej postawy. Być odpowiedzialnym i zatroskanym o swoje małżeństwo, o swoje dzieci. Umieć podjąć trudną i wymagającą ofiary decyzję, która uratuje dom. Przyjąć potrzebę ofiary ze swojego życia, aby uratować godność i dobro kochanej osoby. Jakże trudno przełknąć i wybaczyć zdradę. Mimo zaznanej krzywdy przebaczyć, bo kocham. Jakże trudno wyciągnąć rękę do zgody, kiedy usłyszało się gorzkie słowa pomówienia, wyzwisk, obelg. Jednak przebaczam, aby znów budować wspólne dobro. Przyjdą owoce takich decyzji, przyjdzie owoc poświęcenia i odpowiedzialności. Trzeba się odważyć.

Jakże brakuje nam decyzji w życiu religijnym. Czym jest nawrócenie do którego wzywa adwent, czym prostowanie ścieżek dla Pana, jak nie podjęciem decyzji. Trzeba zmienić życie. Spojrzeć na swe czyny, dostrzec grzechy, podjąć pokutę i refleksję. Co zmienić, co naprawić, kogo przeprosić. Komu podziękować. Łatwiej oczywiście zasłaniać się zabieganiem, zapracowaniem, zmęczeniem, nerwami. Ale czy to jest odpowiedzialne. Czy o takim, udawanym, zakłamanym życiu marzyliśmy. Bóg nie wymaga od nas rzeczy niemożliwych. Nie wymaga, abyśmy byli doskonali i nieskazitelni, bo zna naszą słaba naturę. Józefowi ciężko było podjąć decyzję. Miał dylematy, bał się przyszłości. Jednak zaufał Bogu i był wierny. Czy my ufamy Bogu, czy bardziej ukrywamy się jak Achaz, aby tylko niczego nie zmieniać. Bo tak jest wygodniej.

Powoli kończy się czas Adwentu. Zbliżają się kolejne święta Bożego Narodzenia. To czas na poważną decyzję. Czy tylko tradycja, przyzwyczajenie, piękne dekoracje i sztuczny uśmiech. Bo to łatwiejsze. Czy może wreszcie prawdziwie otworzę serce przed Bogiem. Szczerze porozmawiam z mężem. Podziękuję rodzicom za wychowanie, poświęcę czas dzieciom. Przeproszę za wyrządzone krzywdy. Spowiedź, która będzie zaczerpnięciem Bożego Miłosierdzia i Komunia św., która da wiatr w żagle życiowego okrętu. W końcu przyznanie w życiu miejsca Bogu i wierność takiej decyzji. Pomyślmy o tym. Zastanówmy nad naszymi decyzjami i weźmy życie w swoje ręce. Jak Maryja i Józef. Na pewno nie będziemy żałowali.

Amen.